سلام دوستان عزیز

امروز خواستم یه دستی رو وبم بکشم ولی حسش نبود. اخه حسابی دلم گرفته می خوام گریه کنم حیف که تو کافی نت لعنتی نمیشه همه فک میکنن دیونم ولی خوش به حال دیونه ها. بیخیال بابا مگه چند سال زنده ایم به قول یکی از دوستان "۲۵ سال عمر کردیم هیچ خوشی ندیدیم یه چند سال دیگه مونده خوب یا بد میگذره. "ولی به نظر من همه این حرف ها مسکنه اما درمان نیست.

حرف آخر ضمن تقدیر از تمام دوستانی که به این وب من سر زدن و یه تشکر ویژه برای دوستان صمیمیم موسوم به " گروه خالوان"  که همواره غمخوار زندگیم بودن.

خدانگهدار..................